onderzoek
Het IGPB voert verschillende onderzoeken uit, waarbij het perspectief van mensen met makke altijd centraal staat. Daardoor worden zij als het ware eigenaar van het onderzoek en coproducenten van kennis, in plaats van slechts onderwerp te zijn. Al het onderzoek dat wij doen is te zien als onderzoek naar ervaringskennis: wat weten cliënten, patiënten, mensen met een handicap. Hun kennis gaat over verschillende zaken:
+ Over hun lichaam en geest, over hun gewoonten en handelen, over hoe zij met hun problemen, handicaps en ziekten omgaan.
+Over de gezondheidszorg, hoe die werkt, de kwaliteit ervan en de effectiviteit. Over bijwerkingen van de gezondheidszorg, bijvoorbeeld over ervaren bijeffecten van medicijnen. Over hoe je als zorgvrager met de gezondheidszorg omgaat, hoe je er het beste gebruik van kunt maken. Over je eigen handelen als zorgvrager in de gezondheidszorg.
+ Over de samenleving en de instituties in de samenleving, over maatschappelijke acceptatie en uitstoting, over toegankelijkheid en drempels, en over hoe je daar mee om kunt gaan. Over de werking van bureaucratieën, zoals UWV en sociale dienst en over hoe je daar mee om kunt gaan.
+ Over hoe je als lotgenoten elkaar kunt steunen, over zelfhulpgroepen en lotgenoten contacten, over omgangsvormen van cliënten, patiënten en mensen met handicaps onder elkaar.
Onderzoek naar ervaringskennis kan allerlei soorten onderzoek omvatten, zoals behoefteonderzoek, kwaliteitsonderzoek, beleidsonderzoek, effectonderzoek. Het belangrijkste onderzoek vinden wij onderzoek naar hoe cliënten handelen en proberen beter te handelen.Dit soort onderzoek vereist specifieke methodiekontwikkeling. Voorbeelden daarvan zijn onderzoek naar sleutelscènes en copingstrategieën, consumptiestijlen in de gezondheidszorg, vraag-aanbod fricties en onderzoek naar de samenhang tussen behoeften, kwaliteit en effectiviteit. Daarnaast wordt er gewerkt met specifiek voor het onderzoek ontwikkelde interviewtechnieken en met schrijfworkshops.
Kijk ook bij ontwikkeling en training.
